Κατηγορίες
Τρίτη ηλικία

Πώς να βοηθήσουμε τους ηλικιωμένους να γιορτάσουν το Πάσχα στο σπίτι

Για όλους μας το Πάσχα είναι σημαντικό, για τον καθένα για διαφορετικούς λόγους. Άλλοι ονειρεύονται να ταξιδέψουν, άλλοι να ξεκουραστούν, άλλοι ζουν τη Μεγάλη Εβδομάδα με κατάνυξη.

Όλοι ξέρουμε πως και το φετινό Πάσχα δεν θα είναι όπως θα θέλαμε. Οι συνθήκες δεν επιτρέπουν σε κανέναν μας να πραγματοποιήσει τα όποια πλάνα του για αυτές τις ημέρες.

Ιδιαίτερα οι ηλικιωμένοι άνθρωποι δυσκολεύονται με τη νέα κατάσταση που προκύπτει λόγω του ιού εν μέσω Πάσχα.

Κάπου διάβασα ότι το Πάσχα είναι “το μουντιάλ των γιαγιάδων”. Χαριτολογώντας μπορούμε να πούμε ότι ισχύει. Είναι οι μέρες που βγαίνουν πιο συχνά από το σπίτι, συναναστρέφονται με κόσμο, έχουν συνήθως τους αγαπημένους τους κοντά τους και έχουν συνεχώς πράγματα να κάνουν. Όλα αυτά δηλαδή που πρέπει να αποφεύγουμε λόγω κορωνοϊού. Εάν είναι δύσκολο για εμάς, φανταστείτε αυτούς.

Θα πρέπει να τους εξηγήσουμε (όσες φορές χρειαστεί) και φέτος την σπουδαιότητα του “μένουμε σπίτι”. Ας μην υποτιμήσουμε τη νοημοσύνη και την πίστη τους. Η πλειοψηφία έτσι κι αλλιώς συμμορφώνεται με τους κανόνες. 

Όλα γίνονται για καλό (και κυρίως για τους ηλικιωμένους) αλλά ας σκεφτούμε τις επιπτώσεις σ’ αυτούς. Για  να τους βοηθήσουμε θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να τους σεβαστούμε. Ανεξαρτήτως το τι θεωρούμε/πιστεύουμε εμείς, θα πρέπει να σεβαστούμε την πίστη τους και τα θέλω τους αυτές τις άγιες μέρες.

Πολλές φορές κάνω το λάθος και συμπεριφέρομαι στους  παππούδες μου σαν να είναι μικρά παιδιά. Δεν είναι όμως. Έχουν δικές τους απόψεις, συνήθειες και πιστεύω, και τώρα πιο πολύ από ποτέ πρέπει να το σεβαστούμε. 

Μπορούμε να τους βοηθήσουμε με απλούς τρόπους:

1. Εξασφαλίστε ότι έχουν καλή πρόσβαση σε τηλεόραση ή ραδιόφωνο, όπου μπορούν να παρακολουθούν τις λειτουργίες της Μεγάλης Εβδομάδας.

2. Εάν επιθυμούν να νηστέψουν, σκεφτείτε εσείς για αυτούς τροφές που μπορούν να τους προσφέρουν τις απαραίτητες βιταμίνες για τον οργανισμό τους. 

3. Στο διαδίκτυο μπορείτε να βρείτε μεταφράσεις των Ακολουθιών της Μεγάλης Εβδομάδας σε νεοελληνική απόδοση ή ακόμα και βιβλία. Θα τους βοηθήσουν να μπουν στο κλίμα κατάνυξης ακόμα περισσότερο και να κατανοήσουν πλήρως τις ψαλμωδίες.

4. Το λέω συχνά αλλά θα το επαναλάβω: προτρέψτε τους να τηλεφωνούν σε φίλους και γνωστούς, ιδιαίτερα σ’ εκείνους που γνωρίζετε πως είναι πιο αισιόδοξοι. Φυσικά κι εσείς μη ξεχνάτε να τηλεφωνείτε και να συζητάτε μαζί τους συχνά.

5. “Επιτρέψτε τους” να είναι θλιμμένοι (κυρίως για εμένα το γράφω αυτό). Δυσκολεύομαι πολύ με τη σκέψη ότι οι δικοί μου είναι για οποιοδήποτε λόγο στεναχωρημένοι, όμως ιδιαίτερα η Μεγάλη Πέμπτη και η Μεγάλη Παρασκευή είναι ημέρες θρήνου. Η Ανάσταση πάντα ακολουθεί.

6. Μπορεί σούβλα να μην έχουμε φέτος, τουλάχιστον όπως ονειρευόμασταν, όμως μπορούμε να βάψουμε αυγά, να φτιάξουμε τσουρέκια και να φάμε μαγειρίτσα. Προτρέψτε τους ηλικιωμένους γύρω σας να προμηθευτούν ό,τι χρειάζονται για το πασχαλινό τραπέζι ή, εάν τους φροντίζετε εσείς, μην παραλείψετε τα έθιμα και τις συνήθειες που μπορούμε να κρατήσουμε.

Εάν έχετε και εσείς  κάποια ιδέα, γράψτε την στα σχόλια!

Οι μέρες που έρχονται είναι ιδιαίτερες για όλους. Ας δείξουμε κατανόηση και συμπάθεια και σίγουρα κάτι καλό θα έχουμε να θυμόμαστε και από αυτό το ιδιαίτερο Πάσχα

Κατηγορίες
Τρίτη ηλικία

Το πιο ωραίο “ριάλιτι” που θα δεις έχει πρωταγωνιστές 80χρονους και 4χρονους!

Όλοι ψάχνουμε τρόπους να χαλαρώνουμε και συνήθως η τηλεόραση ή το Youtube είναι απ’ τις πρώτες επιλογές μας. Κάπως έτσι, τυχαία, έπεσα σε αποσπάσματα από το Old People’s Home for 4 Year Olds (Γηροκομεία  για 4χρονα).

Είναι με διαφορά η καλύτερη ανακάλυψη που έκανα και πρέπει οπωσδήποτε να το δείτε και εσείς! Εντάξει, θα προσπαθήσω να επανατοποθετηθώ πιο αντικειμενικά. Είναι μια παραγωγή με περιοχόμενο ουσιαστικό που θα σας διασκεδάσει αλλά και θα σας προβληματίσει…και είναι τέλειο!

Πρόκειται για ένα “ριάλιτι”/ντοκιμαντέρ που παραπέμπει σε κοινωνικό πείραμα, το οποίο παρακολουθεί ένα γηροκομείο της Αυστραλίας και την “εισβολή” σ’ αυτό μιας ομάδας 4χρονων! Για μια εβδομάδα το νηπιαγωγείο ενώνεται με το γηροκομείο και οι 11 τρόφιμοι μαζί με τα 10 παιδιά γίνονται μία παρέα. Συμμετέχουν σε διάφορες δραστηριότητες, παίζουν, τραγουδάνε, τρέχουν (!) και συζητάνε!

Η εξέλιξη των ηλικιωμένων είναι (όντως) συγκλονιστική. Όταν τους γνωρίζουμε ως προς την πλειοψηφία τους είναι καταθλιπτικοί χωρίς ενέργεια και όρεξη. Με την είσοδο των παιδιών είναι διστακτικοί, απόμακροι και λίγο ανήσυχοι. Σταδιακά οι ανασφάλειες ξεπερνιούνται γιατί ποιος θέλει να απογοητεύσει τον μικρό του φίλο στον αγώνα δρόμου; Ακόμα και οι μετρήσεις τους (στην αρχή και στο τέλος του πειράματος κάνουν ψυχολογικές και σωματικές εξετάσεις) είναι διαφορετικές στο τέλος της εβδομάδας. Είναι επίσης ενδιαφέρον να τονίσουμε ότι δεν υπάρχει συγγενική σχέση ανάμεσα στα παιδιά και του ηλικιωμένους.

Είναι θαυμάσιο να παρακολουθείς την άμεση επίδραση που προσφέρει το χαμόγελο και η ενέργεια των παιδιών, ειδικά στην τρίτη ηλικία. Δύο εκ διαμέτρου διαφορετικές ηλικιακές ομάδες, η μία στην αρχή της ζωής με τον αυθορμητισμό και την αθωότητα και η άλλη προς την ολοκλήρωση της με την εμπειρία και το “βάρος” της, συνυπάρχουν, διασκεδάζουν και αναπτύσουν μοναδικές σχέσεις. Το δέσιμο που βλέπουμε να δημιουργείται μέσα από το παιχνίδι και τις δραστηριότητες είναι πολύ ιδιαίτερο και αληθινό

Σε μια εποχή που τα ριάλιτι που προβάλλονται κυρίως στην τηλεόραση είναι το ένα χειρότερο από το άλλο, με το ένα μήνυμα πιο απαράδεκτο από το άλλο, τέτοιες παραγωγές μας θυμίζουν την αξία  αλλά και την θετική επίδραση που μπορεί να έχει η προβολή σωστών προτύπων.  Είναι πλεόν ανάγκη τα μέσα ενημέρωσης να φέρνουν σε πρώτο πλάνο θέματα που ανταποκρίνονται στην ελληνική πραγματικότητα και σε μια χώρα με μεγάλο ποσοστό ηλικιωμένων κατοίκων, ένα πρόγραμμα όπως αυτό θα ήταν φανταστικό.

Ιδιαίτερα δε, στην περίοδο της πανδημίας, η ανάγκη για κατανόηση και προσέγγιση της τρίτης ηλικίας είναι πιο επίκαιρα από ποτέ. Οι κάτοικοι των γηροκομείων ήταν αθέατοι μέχρι πρόσφατα σε μας και αμέτοχοι κοινωνοί αποφάσεων άλλων. Μέσα από τη συγκεκριμένη εκπομπή δίνεται μια πρόταση για την ενεργή συμμετοχή τους στην κοινωνία ενώ αναδεικνύεται το πώς η ψυχολογία παίζει καθοριστικό ρόλο στην ενεργητικότητα της τρίτης ηλικίας

Η πρώτη έκδοση της σειράς ξεκίνησε στη Βρετανία, όπου και εκεί, όπως και στην Αυστραλία, η ένταξη σε οίκο ευγηρίας είναι κάτι σύνηθες. Δείτε το τρέιλερ παρακάτω και θα καταλάβετε τι ακριβώς περιγράφω!

Σημ.: Τα επεισόδια της Αυστραλίας δεν υπάρχουν πλέον διαθέσιμα ολόκληρα, μπορείτε όμως να τα δείτε αποσπασματικά στο Youtube και εδώ.

Κατηγορίες
Lovemas Τρίτη ηλικία

Οι γιορτές, η γιαγιά μου και οι κάρτες

Μπορούμε να πούμε και επίσημα πια πως οι γιορτές έχουν περάσει. Ίσως δεν ήταν και πολύ γιορτινό το κλίμα φέτος ή τουλάχιστον όχι όσο τις υπόλοιπες χρονιές.Και πώς θα μπορούσε να είναι άλλωστε με όσα εξακολουθούν να συμβαίνουν, με μια μάχη που συνεχίζει καθημερινά να δίνεται;

Σε κάθε περίπτωση το ξεστόλισμα ξεκίνησε για πολλούς εδώ και μέρες , όμως για μας οι γιορτές διαρκούν πάντα μέχρι τα Φώτα!

Μπορεί να είμαστε δύο Φωτεινές εδώ,αλλά εγώ θα σας μιλήσω για μια τρίτη. Τη γιαγιά μου. Θα μπορούσα να γράψω βιβλίο για τη γιαγιά μου – ίσως το κάνω κάποτε, γιατί όχι; Έχω εκμυστηρευτεί ήδη κάποια πράγματα για αυτή αλλά πιστέψτε με είναι δύσκολο να την περιγράψεις !

Θα αποφύγω όσο μπορώ τα συναισθηματικά φορτισμένα σχόλια και θα εστιάσω μόνο στη φωτογραφία του κειμένου.

Κατά τη διάρκεια του Lovemas (που αγαπήσατε και σας ευχαριστούμε πολύ για αυτό!), σε ένα από τα βίντεο σας ζητήσαμε να μας στείλετε τις ευχές σας για το υγειονομικό προσωπικό κι εμείς θα τις γράφαμε σε κάρτες και θα τις παραδίδαμε, πράγμα που κάναμε.

Όντως το σπίτι είχε γίνει ένα μικρό εργαστήρι (ειδικά χάρη στη μαμά μου) και η συμμετοχή ήταν μεγάλη. Άνθρωποι από όλη την Ελλάδα, διαφορετικής ηλικίας και σκέψης, αφιέρωσαν χρόνο για να ευχηθούν στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, ενώ αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι οι πιο πολλές ευχές ήταν μεγάλες, όλες όμως γεμάτες αγάπη.

Κάπου μέσα σ’ όλο αυτό, ενώ εγώ έτρεχα με γύρισμα, μοντάζ, κάρτες κ.ά. ήρθε η γιαγιά σπίτι (με αποστάσεις, μάσκες, γάντια – τα έβγαλε όταν κατάλαβε ότι την έβγαζα φωτογραφία).

Μας είδε που γράφαμε και δε μπορούσε να μη βοηθήσει. Τη δική της ευχή μου την είχε πει από το τηλέφωνο την προηγούμενη μέρα.

Γενικά η γιαγιά μου είναι άνθρωπος που πάντα θέλει να εμπλέκεται και να βοηθάει και το κάνει. Όμως αυτή τη φορά ήταν αλλιώς. Μας κοιτούσε και καταλάβαινα ότι ήθελε κάτι να κάνει κι αυτή. Όταν της είπα ότι μπορεί να γράψει την ευχή της και να αντιγράψει κάποια από τις υπόλοιπες, έδειξε διστακτική. Τόνισε ιδιαίτερα τι ωραία γράμματα που κάνει η μαμά και πως αυτή “δε ξέρει καλά”. Ήθελε όλες οι κάρτες να είναι τέλειες. Τη διαβεβαίωσα πως θα μας βοηθήσει πολύ και μπορεί να γράψει ό,τι και όπως θέλει.

Έγραψε σε πολυτονικό, με τα δικά της γράμματα, ευχές από την καρδιά της και χάρηκε τόσο!

Δε πιστεύω ότι οι άνθρωποι που πήραν τις κάρτες έδωσαν βάση στα “καλά γράμματα” αλλά στην αγάπη πίσω από αυτά!

Ο λόγος που αφηγούμαι την ιστορία είναι για να θυμίσω σε όλους μας πόσο σημαντικό είναι να μην κολλάμε σε τυπικά αλλά να εστιάζουμε στην ουσία. Είχα πολύ άγχος για να βγουν οι κάρτες αντάξιες του περιεχομένου τους, όμορφες και προσεγμένες, γιατί τις φτιάχναμε εμείς. Ομολογώ ότι εγώ δεν έγραψα πολλές μέχρι εκείνη τη στιγμή (όντως η μαμά μου κάνει πολύ καλύτερα γράμματα). Η γιαγιά μου όμως μου θύμισε ποιο είναι το σημαντικό.

Μπορεί πολλές φορές να χανόμαστε σε κάτι που μόνοι μας δημιουργούμε, μπορούμε όμως πάντα να επιστρέφουμε στην ουσία όλων, στην αιτία όχι στην αφορμή.

Μέσα λοιπόν σε όλα όσα γίνονται καθημερινά, πολλοί από εσάς βρήκαν το χρόνο και τη διάθεση να γράψουν ευχές και να μοιραστούν σκέψεις και συναισθήματα.

Οι κάρτες παραδόθηκαν στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης, από όπου μου τηλεφώνησαν για να με ευχαριστήσουν. Μου μετέφεραν τη συγκίνηση και τον ενθουσιασμό τους!

Όμως τις ευχές δεν τις έγραψα εγώ, όλοι μαζί το κάναμε. Οι άνθρωποι του νοσοκομείου τόνισαν ιδιαίτερα το πόσο ωραία λόγια έγραφαν οι κάρτες. Μακάρι να μπορούσα να σας μεταφέρω ακριβώς τα λόγια για να χαρείτε και εσείς, όσο και εγώ!

Άλλωστε όλοι μαζί το καταφέραμε. Από μακριά αλλά μαζί!

Μπορεί οι γιορτές να πέρασαν αλλά εμείς μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι.

Μαζί.

Κατηγορίες
Η φωτεινή πλευρά Τρίτη ηλικία

5 τρόποι να ξοδέψετε 5 ευρώ κάνοντας κάποιον χαρούμενο από μακριά: Τρίτη ηλικία edition

Τα Χριστούγεννα ήρθαν για τα καλά και εμείς συνεχίζουμε να είμαστε μακριά από φίλους και οικογένεια, αλλά πάντα υπάρχει τρόπος να είμαστε “μαζί”.

Ειδικά οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας έχουν περάσει πλέον πάρα πολύ καιρό μέσα στο σπίτι και η κούραση και ο φόβος είναι λογικό να αρχίσει να τους καταβάλει. Εμείς όμως μπορούμε να τους φτιάχνουμε το κέφι με απλές κινήσεις έστω και από μακριά!

Σκεφτήκαμε για σας 5 ιδέες ή αλλιώς 5 τρόπους να ξοδέψετε 5 ευρώ για να γεμίσετε χαρά και να φωτίσετε τη μέρα των ηλικιωμένων γύρω σας!

  1. Λιχουδιές: Το έχω ξαναγράψει πως κάποιες φορές λίγο ξεχνιόμαστε και δεν σκεφτόμαστε πως και οι μεγαλύτεροι άνθρωποι έχουν δικαίωμα στις πιο μικρές απολαύσεις όπως μπορεί να είναι κάποιο γλυκό, κάποιο junk food ή κάποιο “είδος πολυτελείας”. Για παράδειγμα η γιαγιά μου τρελαίνεται με φουντούνια και με “μπλε” τυρί (1 ευρώ και 1.5 ευρώ αντίστοιχα), αλλά δεν τα ζητάει το ίδιο εύκολα από το σούπερ μάρκετ. Μπορούμε όμως να πάρουμε την πρωτοβουλία εμείς και την επόμενη φορά που θα πάμε σούπερ μάρκετ να πάρουμε για αυτούς κάτι ιδιαίτερο που ξέρουμε πως τους αρέσει ή, γιατί όχι, να πάρουμε κάτι καινούργιο για να το δοκιμάσουν. Το ξέρω ότι συνήθως οι ηλικωμένοι έχουν θέματα υγείας που τους αποτρέπουν από τέτοιες τροφές, όμως σίγουρα μια σοκολάτα δεν έβλαψε ποτέ κανέναν και σε κάθε περίπτωση υπάρχουν λύσεις για κάθε περίσταση.
  2. Φωτογραφίες: Ό,τι και να μας λείπει στην καραντίνα, τίποτα δεν συγκρίνεται με τους ανθρώπους μας που δεν μπορούμε να δούμε και να αγκαλιάσουμε. Για τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας αυτό είναι ακόμα πιο έντονο γιατί η τόσο μακρόχρονη απομόνωση και ο φόβος του αντίκτυπου της πανδημίας στην τρίτη ηλικία, εντείνει την λαχτάρα τους να μας δουν! Και αφού δεν μπορούν να μας δουν από κοντά, τουλάχιστον ας μας βλέπουν σε ευτυχισμένες μας στιγμές! Οι φωτογραφίες πάντα βοηθάνε σε τέτοιες περιπτώσεις και το να λάβουν ξαφνικά έναν φάκελο με στιγμές κοινές (ή και όχι) μαζί σας, σίγουρα θα τους κάνει πολύ χαρούμενους και θα τους δώσει λίγο παραπάνω κουράγιο. Μπορείτε να βρείτε εταιρείες μέσω ίντερνετ που μπορούν να εκτυπώσουν τις φωτογραφίες που θα τους στείλετε και να τις ταχυδρομήσουν εκεί που θα επιλέξετε εσείς!
  3. Χριστουγεννιάτικα διακοσμητικά: Παρά τις πρωτόγνορες συνθήκες, τα Χριστούγεννα ήρθαν και είναι κρίμα να μην τα χαιρόμαστε όλοι! Το ξέρω πως κάποιες φορές οι ηλικιωμένοι αρνούνται να στολίσουν (πένθος, άρνηση,παραίτηση κ.ά.) όμως κανένας δεν είπε όχι σε ένα διακοσμητικό! Μπορούμε ακόμη και στο σούπερ μάρκετ, να βρούμε πάρα πολλά στολίδια για το σπίτι που θα κάνουν την ατμόσφαιρα πιο γιορτινή. Απλά να έχετε στο μυαλό σας ότι προορίζεται για κάποιον άλλον και να κάνετε την αγορά με γνώμονα το δικό τους γούστο: μου πήρε λίγο καιρό να αποδεκτώ τα πολύχρωμα λαμπάκια της γιαγιάς μου, αλλά όταν κατάλαβα πόσο της αρέσουν τα λάτρεψα!
  4. Κρέμα χεριών: Αν κι εσείς πλένετε τα χέρια σας πολύ σχολαστικά, όπως λέει και ο φίλος μας ο Σπύρος, τότε θα ξέρετε πόσο βαραίνουν τα χέρια και ξεραίνονται. Κι αν τα δικά μας χέρια επιβαρύνονται, φανταστείτε τις μεγαλύτερες ηλικίες που έτσι κι αλλιώς συχνά έχουν θέμα. Όταν θα επισκεφτείτε ξανά κάποιο φαρμακείο ή ακόμα και το σούπερ μάρκετ, ψάξτε να βρείτε μια ενυδατική κρέμα χεριών, την οποία μπορείτε να τυλίξετε με ένα όμορφο περιτύλιγμα και να κάνετε ένα δωράκι την επόμενη φορά που θα επισκεφτείτε εσείς ή κάποιο μέλος της οικογένειάς σας τους δικούς σας ηλικιωμένους ανθρώπους.
  5. Καφέ και κουλουράκια: Συχνά σκέφτομαι πόσο μου έχει λείψει να πάω στη γιαγιά μου για έναν καφέ (πάντα ελληνικό), που τον σερβίρει σε γυάλινο δίσκο συνοδευόμενο με κουλουράκια που πρέπει να φάω αλλιώς δεν μπορώ να φύγω. Είναι δύσκολο για όλους μας και κάποιες φορές είναι καλό να υπενθιμίζουμε στους παππούδες μας ότι κι εμας μας λείπουν πολύ. Μπορείτε να πάρε τον αγαπημένο τους καφέ και τα κουλουράκια από το φούρνο που προτιμάνε (κάθε σωστή γιαγιά έχει κατασταλάξει στα πιο ωραία για αυτήν κουλουράκια της γειτονιάς και αυτή η απόφαση δεν αλλάζει) και να τα τυλίξετε μαζί με μια ωραία κορδέλα! Προσθέστε ένα σημειωματάκι για να τους θυμίσετε ότι και εσείς περιμένετε με ανηπομονησία το επόμενο ραντεβού για καφεδάκι!
Κατηγορίες
E-stories Τρίτη ηλικία

Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, θυμόμαστε να μην ξεχνάμε να επικοινωνούμε με τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας.

Όποια κι αν είναι η καθημερινότητά μας, ο χρόνος είναι το μόνο που δεν μπορούμε να κερδίσουμε ενώ ένα τηλεφώνημα πέντε λεπτών μπορεί να δώσει χαρά και ζωή.

Μήπως τώρα είναι μια καλή ευκαιρία να πάρεις τηλέφωνο τους δικούς σου;

Υ.Γ.: Οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας αύριο θα είμαστε εμείς. Να τους αγαπάμε και να τους προσέχουμε κάθε μέρα.

Κατηγορίες
Τρίτη ηλικία

Εσύ ξέρεις τι χάπια παίρνουν οι παππούδες σου;

Οι ηλικιωμένοι είναι εν μέρει σαν τα μικρά παιδιά: χρειάζονται φροντίδα και έννοια. Υπάρχει όμως μια κομβική διαφορά που δεν μας επιτρέπει να το δούμε. Για τα μικρά παιδιά είμαστε εξ αρχής υπεύθυνοι εμείς ενώ οι ηλικιωμένοι είναι οι γονείς μας, οι παππούδες μας, αυτοί που για χρόνια ήταν οι ίδιοι υπευθυνοι για εμάς. Είναι δύσκολο να αντιληφθούμε και να αποδεχθούμε ότι κάποτε οι ρόλοι αντιστρέφονται κι αυτό είναι λογικό, καθώς τα όρια είναι πολύ λεπτά. 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Οι γονείς ξέρουν τα πάντα για την υγεία και τη φροντίδα των παιδιών τους, ενώ τα παιδιά συνήθως αγνοούν αυτή την πληροφορία για τους γονείς τους. Είναι δύσκολο να καταλάβουμε ποτέ συμβαίνει και ανατρέπονται οι ρολοι. Πρέπει όμως να καταλάβουμε ότι συμβαίνει.

Μπορεί οι ηλικιωμένοι να έχουν γνώση για το πότε και πού θα απευθυνθούν για θέματα υγείας, αυτό, όμως, δε σημαίνει ότι μπορούν πάντα να διαχειριστούν μόνοι τους την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη. 

Δεν αναφέρομαι σε κάτι πιο εξειδικευμένο ή σε περιπτώσεις που υπάρχουν προβλήματα κινητικότητας ή άλλες σοβαρές παθήσεις. Η καθημερινότητα και οι υποθέσεις ρουτίνας αξίζουν εξίσου την προσοχή μας και την έννοια μας, καθώς είναι πολύ εύκολο να δημιουργηθούν προβλήματα (τα οποία μπορούν να καταλήξουν να είναι μεγάλα). Η πολυπλοκότητα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης μπορεί να μπερδέψει τον καθένα αν δεν είναι απόλυτα προσεκτικός. Μερικές φορές, μάλιστα,  όπως παρακάτω, ακόμα κι αν ακολουθείς κατά γράμμα τις οδηγίες, μπορείς να βρεθείς σε λάθος δρόμο.

Ενδεικτικές αληθινές ιστορίες:

  • Η Π. άρχισε σταδιακά να εμφανίζει συμπτώματα ατονίας και κόπωσης άνευ λόγου, που με το πέρασμα του χρόνου την αποδυνάμωσαν και την οδήγησαν στην απραξία. Όταν αυτό έγινε αντιληπτό και ο γιος της απευθύνθηκε σε γιατρό, ανακάλυψαν ότι εξακολουθούσε να παίρνει για χρόνια χάπια τα οποία θα έπρεπε να είχε σταματήσει προ πολλού και αυτή ήταν η αιτία της κατάστασής της.
  • Η Ε.,  γύρω στα 80. εκδήλωσε μεγάλη ανησυχία κι αναστάτωση και δεν μπορούσε  να ηρεμήσει και να σταθεί (να σημειωθεί ότι δεν είχε κάποιο πρόβλημα υγείας.) Όταν απευθύνθηκε στο γιατρό της, αυτός την προέτρεψε να πάρει μισό επιπλέον ηρεμιστικό από αυτά που της είχε γράψει την προηγούμενη μέρα και που είχε ήδη πάρει το πρωί. Κατά λάθος και (όπως αποδείχθηκε) κατά τύχη, δεν πήρε το επιπλέον χάπι γιατί, σύμφωνα με άλλους γιατρούς στους οποίους απευθύνθηκε, το ηρεμιστικό ήταν τόσο δυνατό που θα μπορούσε να την κάνει να φέρεται παρανοϊκά για ώρες. Αυτός ήταν και ο λόγος της αναστάτωσης που ένιωθε… 

Φυσικά δε θέλω να τρομοκρατήσω κανέναν με τις παραπάνω περιπτώσεις, απλά μόνο να επισημάνω πόσο εύκολο είναι να συμβούν αντίστοιχα περιστατικά σε όλους μας και πόσο καίρια μπορεί να είναι μια απλή παρέμβασή μας για την υγεία και την καθημερινότητα ενός τρίτου.

Υπάρχουν (στο μυαλό μου τουλάχιστον) δύο είδη ανθρώπων στη διαχείριση του πόνου και της ασθένειας: αυτοί που το μοιράζονται και το δείχνουν και οι άλλοι που δεν το συζητάνε σχεδόν ποτέ. Στην τρίτη ηλικία αυτές οι τάσεις διογκώνονται γιατί είτε μέσα από αυτήν την κατάσταση οι πάσχοντες θέλουν να διεκδικήσουν το ενδιαφέρον και την προσοχή, είτε, στην αντίθετη περίπτωση, φοβούνται μη “γίνουν βάρος” (την απεχθάνομαι αυτή την έκφραση) και προκαλέσουν αναστάτωση. Σε όποια κατηγορία και αν ανήκουν οι δικοί σας άνθρωποι προσπαθήστε να τους προσεγγίσετε με κατανόηση, υπομονή (σίγουρα θα σας χρειαστεί πολλή) και δημιουργήστε γύρω τους ένα πλαίσιο στο οποίο θα νιώθουν ασφάλεια.

Επίσης άλλο πρόβλημα που ίσως κληθείτε να αντιμετωπίσετε είναι η “ντροπή” της αρρώστιας, κατάλοιπα του παρελθόντος που επιβιώνουν μέχρι σήμερα (ο κορωνοϊός μάλιστα έκανε ακόμα πιο αισθητό το ζήτημα). Πολλοί θεωρούν ότι δεν πρέπει να μιλούν δημόσια για ασθένειες δικές τους ή ανθρώπων της οικογένειάς τους για να μη “στιγματίζονται”… Προσωπικά, είναι ένα από τα θέματα που με θυμώνουν αλλά με κόπο υπενθυμίζω στον εαυτό μου ότι οι ηλικιωμένοι άνθρωποι μεγάλωσαν σε διαφορετικά πλαίσια από ό,τι εμείς. Το κλειδί είναι η εμπιστοσύνη. Δεν είναι εύκολο και σίγουρα θέλει προσπάθεια από την πλευρά μας. Ας θυμόμαστε ότι αυτοί είναι οι άνθρωποί μας και η υγεία τους είναι και δική μας υπόθεση.

Τι μπορούμε να κάνουμε:

  1. Μια φορά το εξάμηνο (ή όταν κρίνετε, αναλόγως…) επισκεφτείτε μαζί με τον ασθενή το γιατρό για να μιλήσετε μαζί του και ενημερωθείτε από αυτόν.
  2. Ένα απόγευμα πιείτε ένα καφέ μαζί τους και ζητήστε τους να σας δείξουν τα χάπια που παίρνουν και για ποιο λόγο.
  3. Βοηθήστε τους να οργανώσουν τα χάπια τους και βεβαιωθείτε ότι παίρνουν τη δοσολογία που πρέπει.
  4. Υπενθυμίστε τους το γενικό τσεκ απ
  5. Ρωτήστε τους αν χρειάζονται κάποιο μεταφορικό μέσο για την επίσκεψη τους στο γιατρό. Ακόμα και αν δεν μπορείτε να τους πάτε εσείς, η λύση θα βρεθεί πιο εύκολα αν τη σκεφτείτει μαζί. 
  6. Φροντίζετε να υπενθυμίζετε συχνά ότι είστε διαθέσιμοι να ακούσετε τα προβλήματά τους.
  7. Αν παρατηρήσετε κάποια αλλαγή στη συμπεριφορά τους ή στην κίνησή τους, συζητήστε το μαζί τους και προσπαθήστε να εντοπίσετε την αιτία καταφεύγοντας, αν χρειαστεί, στη βοήθεια των ειδικών.

Είναι σημαντικό να διευκρινίσουμε το εξής: οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας μπορούν να είναι ανεξάρτητοι, ενημερωμένοι και υπεύθυνοι για τον εαυτό τους. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως η βοήθεια και το ενδιαφέρον μας είναι κάτι  περιττό. Ιδιαίτερα στον τομέα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, που δυστυχώς εύκολα ο οποιοσδήποτε μπορεί να πέσει σε “παγίδες” ή λάθη, η επαφή μαζί τους θα μας βοηθήσει να τους βοηθήσουμε.

Κατηγορίες
Τρίτη ηλικία

15 Ιουνίου: Παγκόσμια Ημέρα κατά της Κακομεταχείρισης των Ηλικιωμένων

Παγκόσμια Ημέρα κατά της Κακομεταχείρισης των Ηλικιωμένων

Η 15η Ιουνίου έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Κακομεταχείρισης των Ηλικιωμένων. Συχνά (δυστυχώς) ακούμε για θύματα ενδοοικογενειακής βίας, σπάνια όμως για τις περιπτώσεις εκμετάλλευσης και βίας κατά της τρίτης ηλικίας. Το πρόβλημα ωστόσο υπάρχει, όσο κι αν το αγνοούμε. Οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας είναι πιο ευάλωτοι απέναντι στην κακομεταχείριση καθώς τα προβλήματα υγείας που προκύπτουν από το γήρας μειώνουν την ανεξαρτησία κινήσεων και  αυξάνουν την εξάρτησή τους από τρίτους. Η παγκόσμια ημέρα κατά της κακομεταχείρισης των ηλικιωμένων είναι μια αφορμή για να αναδείξουμε το ζήτημα, να αφυπνίσουμε την προσοχή μας και να συζητήσουμε για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων της τρίτης ηλικίας.

Ορισμοί – κατηγορίες

Πριν αναλύσουμε τον ορισμό της κακομεταχείρισης/κακοποίησης και τις κατηγορίες της, θα πρέπει να εξηγήσουμε ποιοι ανήκουν στη λεγόμενη τρίτη ηλικία. Τα ηλικιακά όρια δεν είναι σαφή, κάτι που δημιουργεί πρόβλημα στην κοινή (ευρωπαϊκή) νομοθεσία. Στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης ηλικιωμένοι θεωρούνται όσοι είναι άνω των 60 ή των 65 ετών, ενώ σε κάποιες ταυτίζονται με την ηλικία συνταξιοδότησης. Στην Ελλάδα ηλικιωμένοι θεωρούνται τα άτομα άνω των 65 ετών.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως κακοποίηση ηλικιωμένων νοείται “μια μεμονωμένη, ή επαναλαμβανόμενη πράξη, ή έλλειψη κατάλληλης δράσης, που συμβαίνει σε οποιαδήποτε σχέση, όπου υπάρχει προσδοκία εμπιστοσύνης, η οποία προκαλεί βλάβη ή δυσφορία σε ένα ηλικιωμένο άτομο.

Για να κατανοήσουμε το πρόβλημα πρέπει να  διευκρινίσουμε τι θεωρείται κακομεταχείριση. Η κακοποίηση ηλικιωμένων μπορεί να λάβει διάφορες μορφές όπως:

  1. σωματική κακοποίηση
  2. ψυχολογική ή συναισθηματική βία
  3. σεξουαλική κακοποίηση
  4. οικονομική εκμετάλλευση
  5. σκόπιμη ή ακούσια παραμέληση

Καμία μορφή κακοποίησης δεν πρέπει να υφίσταται και καμία συνθήκη δεν τη δικαιολογεί. Είναι σημαντικό να τονίσουμε πως η μία μορφή βίας δεν αποκλείει την άλλη, ενώ άνθρωποι που κακομεταχειρίζονται ηλικιωμένους δεν θα μείνουν μόνο σ’ αυτούς.

Συνήθως η κακοποίηση προέρχεται από άτομα εμπιστοσύνης, όπως είναι το οικογενειακό περιβάλλον ή εργαζόμενοι υγείας, γεγονός που ενισχύει την ανασφάλεια των ηλικιωμένων και το φόβο να μιλήσουν.

Η εξάρτηση από άλλους, η άρνηση του προβλήματος, ο φόβος ότι θα μείνουν μόνοι, θα φανούν αδύναμοι, θα τους θεωρήσουν ψεύτες, η ντροπή και η άγνοια των δικαιωμάτων τους κλείνει ακόμα περισσότερο τους ηλικιωμένους στον εαυτό τους και δε σταματάει τον κύκλο της κακοποίησης.

Η περίπτωση της Ελλάδας

Στη χώρα μας έχουν πραγματοποιηθεί ελάχιστες έρευνες πάνω στο συγκεκριμένο θέμα, με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλη έλλειψη δεδομένων για το μέγεθος του προβλήματος. Ιδιαίτερα ο φόβος, η ντροπή, οι παραδόσεις, οι προκαταλήψεις και η άγνοια εμποδίζουν την ανάδειξη του θέματος.

Η αλήθεια είναι ότι με μια πρώτη σκέψη όλοι μας θα σκεφτούμε ότι στη χώρα μας δεν υπάρχει τόσο έντονο πρόβλημα, γιατί ως επί το πλείστον έχουμε πιο ισχυρούς δεσμούς με τις οικογενειακές μας ρίζες απ’ ότι σε άλλες χώρες, ωστόσο τα (ελάχιστα) δεδομένα δείχνουν μια άλλη πτυχή. 

Σύμφωνα με την έρευνα ABUEL (AbuseandHealthAmongElderlyPeople)  για τη διετία 2008 – 2010, στην Ελλάδα, οι ηλικιωμένοι – θύματα κακοποίησης ήταν 126.111 άτομα. Τα περιστατικά αναλύονται ως εξής:

  • 13.2% ψυχολογική κακοποίηση
  • 3.5% σωματική κακοποίηση (4.7% ηλικίας 80-84 ετών)
  • 3.9% οικονομική εκμετάλλευση (7.9% ηλικίας 80-84 ετών)
  • 1.5% σεξουαλική κακοποίηση (2.3% γυναίκες)
  • 3.1% εγκατάλειψη (8.9% ηλικίας 80-84 ετών)
  • 1.1%τραυματισμοί

Σε όλα τα είδη κακοποίησης/ κακομεταχείρισης η παρουσία των γυναικών ξεπερνά αυτή των ανδρών.

Παρατηρούμε ότι η ψυχολογική κακοποίηση υπερτερεί με διαφορά και ακολουθεί η οικονομική εκμετάλλευση, ενώ οι άνω των 80 ετών υφίστανται μεγαλύτερη κακομεταχείριση/κακοποίηση. 

Θα πρέπει να επεξηγήσουμε συνοπτικά την οικονομική εκμετάλλευση, γιατί ίσως δεν μπορούμε να καταλάβουμε το ίδιο εύκολα γιατί θεωρείται κακοποίηση. Όλοι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα στη διαχείριση της προσωπικής τους περιουσίας και οποιαδήποτε εμπλοκή τρίτου χωρίς συγκατάθεση, που κάνει τον ηλικιωμένο να νιώθει άσχημα και να φοβάται να μιλήσει για αυτό, είναι οικονομική κακοποίηση. Φυσικά και δεν πρέπει να δημιουργείται σύγχυση με την εκούσια οικονομική στήριξη/συνεισφορά του ηλικιωμένου προς άτομο εμπιστοσύνης, συχνά όμως ο περίγυρος καπηλεύεται την αδυναμία του ηλικιωμένου και χρησιμοποιεί διάφορα προσχήματα.

Γιατί μας αφορά και τι μπορούμε να κάνουμε

Θεωρώ ότι θα έπρεπε να μας είναι αυτονόητο το γιατί μας αφορά άμεσα η κακοποίηση των ηλικιωμένων. Είναι οι άνθρωποι που μας έκαναν ανθρώπους, είναι οι γονείς μας, οι παππούδες μας και αύριο εμείς και τα παιδιά μας. Κι αν αυτό σας ακούγεται υπερβολικό, σκεφτείτε ότι το ⅓ του πληθυσμού της Ευρωπαϊκής Χερσονήσου θα είναι άνω των 60 ετών το 2050, ενώ το 2017, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, 1 στα 6 ηλικιωμένα άτομα υπέστησαν κακοποίηση παγκοσμίως. Αν κάνουμε τα μαθηματικά θα δούμε (έστω κι εγωιστικά) ότι μας αφορά όλους.

Ιδιαίτερα στην περίοδο της πανδημία του  COVID-19, όπου τα εισοδήματα και το βιοτικό επίπεδο  των ηλικιωμένων ενδέχεται να αλλάξουν σημαντικά, θα πρέπει να ανοίξουμε τα μάτια μας σε ένα πρόβλημα που παραμένει στο σκοτάδι.

Στην Ελλάδα ο μόνος ΜΚΟ (Μη Κερδοσκοπικός Οργανισμός) που ασχολείται με ηλικιωμένους είναι η “Γραμμή Ζωής” ενώ υπάρχει και το πρόγραμμα των Δήμων “Βοήθεια στο Σπίτι”.

Σύμφωνα με τη “Γραμμή Ζωής” άτομα που δέχονται κακοποίηση μπορούν να φέρουν τα εξής χαρακτηριστικά:

  1. .Αλλαγές στην  συμπεριφορά του ηλικιωμένου όπως θλιμμένος, θυμωμένος ή  μελαγχολικός.
  2. Αλλαγές  στην εμφάνιση,  όπως το να φοράει  τα ίδια  ρούχα  και να μην  πλένεται.
  3. Αλλαγές  στον τρόπο ζωής, καθημερινά ή κατά περίσταση, να αρνείται πια να  βγαίνει έξω,  να μην καλοδέχεται επισκέπτες  ή να  ισχυρίζεται  ότι δεν αντέχει πια να κάνει πράγματα που έκανε πριν.
  4. Τραυματισμοί,  οι  οποίοι εμφανίζονται συχνά, όπως μελανιασμένα μάτια, μελανιές σε άλλα σημεία του σώματος  ή σημάδια από μαχαίρι ή άλλο αιχμηρό αντικείμενο.
  5. Αδικαιολόγητη ή ασυνήθιστη δυσκολία στα οικονομικά του, όπως απλήρωτοι  λογαριασμοί ή άλλα χρέη.
  6. Υπερβολικά ανήσυχη αντίδραση σε οτιδήποτε φυσιολογικό  και συνηθισμένο.
  7. Αναζήτηση της προσοχής πολλών ανθρώπων, σημάδι ότι ο ηλικιωμένος  νιώθει περισσότερο ασφαλής  όταν έχει άλλους ανθρώπους  γύρω του.
  8. Σημάδια φόβου, όταν κάποιο συγκεκριμένο άτομο εισέρχεται στο δωμάτιο που  βρίσκεται ο ηλικιωμένος.
  9. Εμφανή σημάδια έλλειψης σωστής σίτισης, όπως απώλεια  βάρους.

 Οι περισσότερες πράξεις κακομεταχείρισης  αποτελούν ποινικό αδίκημα και είναι υποχρέωση μας να τις καταγγέλλουμε. Μπορούμε να βρούμε βοήθεια στην εθνική τηλεφωνική γραμμή SOS 1065.

Το πιο σημαντικό είναι να είμαστε δίπλα στους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας και να τους υπενθυμίζουμε ότι δεν είναι μόνοι. Όλοι μας πρέπει να νιώθουμε ασφαλείς και να ζούμε με αξιοπρέπεια. Η αγάπη κάνει θαύματα κι αν της δώσουμε χώρο θα γίνουμε όλοι καλύτεροι.

Πηγές και χρήσιμα link

https://www.un.org/en/events/elderabuse/

https://www.un.org/en/observances/elder-abuse-awareness-day

https://www.un.org/sites/un2.un.org/files/un_policy_brief_on_covid-19_and_older_persons_1_may_2020.pdf

https://www.euro.who.int/__data/assets/pdf_file/0010/144676/e95110.pdf

http://www.voiva.fi/wp-content/uploads/2019/03/TISOVA_O1-report-1.pdf

https://www.lifelinehellas.gr/15-%ce%b9%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%af%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%b1%ce%b3%ce%ba%ce%bf%cf%83%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%ce%b7%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%83-%ce%ba%ce%b1%ce%ba-2/

https://www.postmodern.gr/kakopoiisi-ilikiomenon-somatiki-kai-synaisthimatiki-pote-i-ameleia-ginetai-kakopoiisi/

Κατηγορίες
Τρίτη ηλικία

Οι ηλικιωμένοι στη ζωή σου: 10 απλές κινήσεις για να τους δώσεις χαρά!

Συχνά αναφέρω (και θα αναφέρω) ότι οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας, οι αγαπημένοι μας παππούδες και γιαγιάδες (ή γονείς), θέλουν απλά την αγάπη μας και τη συμμετοχή τους στην καθημερινότητά μας. Τι μπορούμε όμως να κάνουμε για να τους εντάξουμε πιο ενεργά στη ζωή μας και να τους δώσουμε χαρά; Να 10 απλές και εύκολες κινήσεις με τις οποίες θα κάνετε τους ηλικιωμένους γύρω σας να χαμογελάνε πιο συχνά! 

1. Παράγγειλέ τους πίτσα! Εντάξει, μπορεί να μην είναι πίτσα, μπορεί να είναι σάντουιτς, κρέπα ή οτιδήποτε άλλο. Το βασικό είναι να τους εκπλήξεις και να τους ευχαριστήσεις! Για τους περισσότερους το delivery και το φαγητό από έξω είναι κάτι το συνηθισμένο, όχι όμως και για τους ηλικιωμένους. Δεν πειράζει να βγουν από το πρόγραμμα διατροφής τους για μια μέρα και να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό. Μην ανησυχείς για την ώρα, ακόμα και αν δεν συμβαδίζουν τα προγράμματά σας θα εντάξουν το “δώρο” σου στο επόμενο γεύμα τους. Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα παραγγείλεις κάτι για σένα, στείλε και ένα πακέτο στους δικούς σου και θα τους φτιάξεις τη μέρα! 

2. Μην ξεχνάς να τους ευχαριστείς αφού δοκιμάσεις κάτι που ετοίμασαν. Όλοι ξέρουμε ότι συνήθως οι γιαγιάδες μας τρελαίνονται να μας μαγειρεύουν γιατί έτσι εκφράζουν τη φροντίδα και την έννοια τους. Το να τους πεις πόσο σου άρεσε το φαγητό και να τους ευχαριστήσεις γι’ αυτό είναι κάτι απλό, που θα τους “γεμίσει ζωή” (φράση που ακούω να λένε συχνά) αφού θα νιώθουν ότι σε ευχαρίστησαν. Όλοι μας βάζουμε πολλή αγάπη όταν φτιάχνουμε κάτι για κάποιον δικό μας, οι γιαγιάδες μας όμως έχουν αυτό το μυστικό που τα κάνει όλα πιο ωραία. Αλλά ακόμα και αν δεν τους πέτυχε όπως θα ήθελαν, ευχαρίστησέ τες που μπήκαν στη διαδικασία, γιατί για πολλές από αυτές είναι δύσκολο να μαγειρεύουν πολλές ώρες ή να στέκονται όρθιες. Για μας θα κάνουν τα πάντα και δεν θα ζητήσουν ποτέ τίποτα, όμως ένα “γεια στα χέρια σου, βρε γιαγιά!” θα τους αποζημιώσει για τον κόπο τους! 

3. Αν πέσει το μάτι σου σε κάτι στην τηλεόραση που θεωρείς ότι θα μπορούσε να τους αρέσει, τηλεφώνησέ τους. Οι ηλικιωμένοι συνήθως περνάνε πολλές ώρες μπροστά στην τηλεόραση, που συχνά είναι η μόνη συντροφιά τους (δες εδώ άλλους τρόπους για να περάσουν την ώρα τους). Κάποιες φορές χαζεύουν κάτι που τυχαία βρήκαν. Αν λοιπόν δεις κάτι στο πρόγραμμα της τηλεόρασης που πιστεύεις πως θα τους άρεσε, ειδοποίησέ τους και σίγουρα θα χαρούν για να την έννοια και τη σκέψη σου. Εμείς, για παράδειγμα, έχουμε προτίμηση στα τραγούδια και τους χορούς. Εύκολα θα βρεις κι εσύ κάτι για τους δικούς σου! 

4. Αν σου τηλεφωνούν και δεν μπορείς να μιλήσεις, μην ξεχάσεις να καλέσεις αργότερα πίσω. Είναι κάτι απλό και ίσως άνευ μεγάλης σημασίας, όμως, πολλές φορές που η δικιά μας καθημερινότητα τρέχει, κάπου χάνουμε την επικοινωνία. Επειδή οι δικοί μας συνήθως γνωρίζουν τους ρυθμούς μας, δεν παίρνουν πάντα εύκολα την απόφαση να μας τηλεφωνήσουν γιατί φοβούνται μήπως κοιμόμαστε/δουλεύουμε/είμαστε έξω.  Γνωρίζοντας πως όλα αυτά είναι αλήθεια και είναι όντως πολλές οι φορές που δεν μπορούμε να απαντήσουμε στις κλήσεις τους, μπορούμε να τους τηλεφώνουμε εμείς μόλις βρούμε το χρόνο. Είναι σημαντικό να το κάνουμε, για να νιώθουν πως μπορεί να έχουμε άλλες ασχολίες, αλλά δεν τους αποκλείουμε από τη ζωή μας. 

5. Όταν θα τους πας εσύ κάτι, πρόσθεσε και μία μικρή έκπληξη με ένα σημείωμα. Έχω κάνει πολλές φορές τον ντελιβερά στις γιαγιάδες μου, όπως πιστεύω και οι περισσότεροι. Εκεί λοιπόν που κουβαλάς όλα αυτά είναι εύκολο και απλό να προσθέσεις ένα σημειωματάκι για μια όμορφη μέρα! Δεν χρειάζεται να είναι κάτι υπερβολικό, ακόμα και μια “καλημέρα” αρκεί! 

6. Μοιράσου μαζί τους κάτι που έκανες και νιώθεις χαρούμενος/περήφανος για αυτό. Κατά το “του παιδιού μου το παιδί, δύο φορές παιδί μου” έτσι και η χαρά των εγγονών πολλαπλασιάζεται για τους ηλικιωμένους! Με κάθε μικρό ή μεγάλο κατόρθωμα, με κάθε χαρά δική μας, αυτοί γεμίζουν χαρά και περηφάνια! Την επόμενη φορά που θα χαρείς για κάτι, σήκωσε το τηλέφωνο και σκόρπισε χαρά! 

7. Στην ερώτηση “πεινάς;” η απάντηση είναι μονόδρομος: “Ναι!”. Ωστόσο, ακόμα κι αν πραγματικά δεν θέλεις κάτι, άστους να σου προσφέρουν ό,τι έχουν. Όπως ήδη αναφέραμε, το φαγητό είναι ένας τρόπος να σου δείξουν την αγάπη και τη φροντίδα τους. Επίσης, μη ζητάς πράγματα που ξέρεις ότι δεν μπορούν να σου προσφέρουν γιατί τους φέρνεις σε άσχημη θέση. Δεν πειράζει να πιεις ελληνικό καφέ και όχι espresso ένα απόγευμα! 

8. Σε στιγμές που βρίσκεστε οικογενειακώς ή και με άλλο κόσμο προσπάθησε να τους εμπλέξεις στη συζήτηση ή να ξεκινήσεις μία καινούργια για ένα θέμα που μπορούν να συμμετάσχουν. Μπορείς ακόμα να ρωτήσεις τη γνώμη τους πάνω σε κάτι, ακόμα κι αν υποψιάζεσαι πως δεν έχουν ολοκληρωμένη εικόνα. Είναι σημαντικό για αυτούς να μην νιώθουν αποκομμένοι. Εύκολα θέματα συζήτησης είναι οι ιστορίες από το παρελθόν τους, οι κοινές σας αναμνήσεις, οι συγγενείς και οι φίλοι. 

9. Την επόμενη φορά που θα πάτε στην αγορά (αν μένετε κοντά τους) ή θα πάτε να τους επισκεφτείτε, ρωτήστε τους αν χρειάζονται κάτι. Δε χρειάζεται να είναι κάτι από το σούπερ μάρκετ. Για παράδειγμα μπορείτε να τους αναφέρετε ότι θα πάτε σε κάποιο πολυκατάστημα με διάφορα είδη σπιτιού κ.τ.λ.: ρωτήστε τους αν έχουν όσες γλάστρες χρειάζονται για τα λουλούδια που αγόρασαν ή αν το ποτήρι που έσπασε χρειάζεται αντικατάσταση. Δεν έχουν συνήθως πρόσβαση στα μαγαζιά που έχουμε εμείς, οπότε είναι ωραίο να γνωρίζουν ότι έχουν κι αυτή τη δυνατότητα: με την πρώτη ευκαιρία να πάτε μαζί σε ένα από αυτά τα μαγαζιά, θα περάσουν τέλεια, ακόμα κι αν γκρινιάξουν λίγο ότι κουράστηκαν. 

10. “Χρόνια Πολλά!” Οι γιορτές είναι για όλους μας σημαντικές, ας μην τις ξεχνάμε! Πιστεύω κυριολεκτικά πως παίρνουν ζωή οι μεγαλύτεροι σε ηλικία όταν τους γιορτάζεις! Έχουν κάτι να περιμένουν κα.. Προσωπικά πιστεύω πως πρέπει να γιορτάζουμε με όλες τις τιμές και δόξες, όμως για αυτούς αρκεί ακόμα και ένα “χρόνια πολλά”! Στις γιορτές δεν μπορείς να βρεις στο τηλέφωνο τη γιαγιά μου γιατί όλες οι ανηψιές και οι φίλες της τη γιορτάζουν έστω κι από μακριά. Είναι όμορφο να νιώθεις πως σε θυμούνται και σε σκέφτονται… Σημειώστε γιορτές και γενέθλια (όλων των σημαντικών ανθρώπων της ζωής σας) και ετοιμαστείτε για πάρτι! 

Έχετε εσείς κάποια άλλη ιδέα; Γράψτε την στα σχόλια και μοιραστείτε την μαζί μας! 

Κατηγορίες
Ημερολόγιο Τρίτη ηλικία

Η ανακοίνωση

Με τις πρώτες συζητήσεις που κάναμε με τη Φωτεινή Τ. για να ξεκινήσουμε το Blog, ήξερα ότι ένα από τα θέματα που ήθελα να ασχοληθούμε ήταν η τρίτη ηλικία. Έχω πολλή αγάπη και σεβασμό για τους παππούδες και τις γιαγιάδες αυτού του κόσμου γιατί πρώτα από όλα έχω λάβει απεριόριστη αγάπη από τους δικούς μου. 

Όταν όλο αυτό πήρε σάρκα και οστά, άρχισα να σκέφτομαι ότι κάπως θα φτάσει στα αυτιά τους τι κάνω και πως γράφω για αυτούς, οπότε αποφάσισα να τους προλάβω και να τους εξηγήσω το πώς και το γιατί. 

Βρήκα την ευκαιρία ένα απόγευμα όπου, πάντα με αποστάσεις, ο παππούς και η γιαγιά Φ. ήρθαν στην αυλή για βόλτα. Ξεκίνησα δυναμικά: “Γιαγιά θα γίνω Blogger”. Περίμενα να με ρωτήσει τι είναι αυτό, πονάει κ.τ.λ. Άλλη μια φορά όμως ξεγελάστηκα. Η γιαγιά Φ. απάντησε τελείως ψύχραιμα πως κάπου το έχει ακούσει αυτό. Φαντάστηκα πως το μπερδεύει με κάτι άλλο. Κατάλαβα ότι πάλι την πάτησα όταν με ρώτησε γιατί θέματα θα γράφω. Στιγμιαία σοκαρίστηκα με τις γνώσεις της, της εξήγησα πως ένα από τα θέματα που θέλω να γράφω είναι για την τρίτη ηλικία και κατά συνέπεια και για αυτούς. Τη ρώτησα (με τελείως αθώο ύφος) αν μ’ αφήνει. Αφού αναρωτήθηκε αν όντως ανήκει στην τρίτη ηλικία, γέλασε λίγο αμήχανα και είπε πως μου δίνει την άδεια, γελώντας. 

Update: κάποιος τους είπε ότι γράφω για αυτούς. Το ενδιαφέρον για περισσότερες λεπτομέρειες μεγάλωσε. Θέλουν να δουν τι λέω. Δεν ξέρω πώς θα πάει αυτό.

Η άλλη γιαγιά μου πάλι, όταν το άκουσε μέσω τηλεφώνου, έδωσε την εξής απάντηση : “Εγώ θέλω να μην κουράζεσαι και να μη δουλεύεις πολύ”. Κλασική, αγαπημένη γιαγιά. Δεν έχουν υπάρξει περαιτέρω αντιδράσεις ακόμα. Αναμένουμε. 

 Οι αντιδράσεις των γιαγιάδων μου, στο μυαλό μου τουλάχιστον, επιβεβαιώνουν γιατί οι αποτελούν ιδιαίτερο θέμα. Οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας (συγγνώμη, γιαγιά αλλά τυπικά και μόνο εκεί ανήκεις κι εσύ) έχουν γνώσεις, ενδιαφέροντα και άποψη που θα σε εκπλήξουν ενώ σου δίνουν τα πάντα (ακόμα και την άδειά τους για να γράφεις για αυτούς) αρκεί να είσαι καλά. Σίγουρα δεν είναι όλοι έτσι (άλλωστε οι γενικεύσεις πολλές φορές δημιουργούν σύγχυση), αλλά πρέπει να τους δώσουμε την ευκαιρία να παρουσιάσουν οι ίδιοι ποιοι είναι. Υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που διψούν για ελάχιστη προσοχή και είναι διατεθειμένοι να στο επιστρέψουν πολλαπλά πίσω με απεριόριστοι αγάπη. Για αυτούς τους ανθρώπους θα μιλάω και θα προσπαθώ να τους δώσω φωνή… Τουλάχιστον μέχρι να μου κλέψει τη “δουλειά” η γιαγιά μου!

Κατηγορίες
Τρίτη ηλικία

Γιατί οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας θα σε κάνουν να δεις τη ζωή αλλιώς!

Πριν από καιρό κάποιος σ’ ένα λεωφορείο (τότε που μπαίναμε ακόμα στον ΟΑΣΘ) , μου είπε πως όσοι φέρονται με ευγένεια στους ηλικιωμένους έχουν καλούς παππούδες. Η αλήθεια είναι πως εγώ έχω τους καλύτερους. Αλήθεια, πρέπει να με πιστέψεις, δεν το λέω για να περιαυτολογήσω. Τους θυμάμαι πάντα εκεί να χαμογελάνε και να φωτίζουν τη μέρα μου. Μεγαλώσαμε μαζί, αν και καμιά φορά είναι σαν να είναι αυτοί τα παιδιά.

Άσε με να σου πω δυο λόγια για αυτούς. Έχω την τύχη να έχω δίπλα μου δύο υπέροχες, γεμάτες ζωή και τελείως διαφορετικές γιαγιάδες κι έναν παππού άγιο στα μάτια μου. Λίγοι άνθρωποι υπάρχουν σαν τον παππού μου. Του αρέσει να πειράζει τη γιαγιά μου, ήταν ο αγαπημένος “ταξιτζής” του καφενείου, ακούει πάντα περήφανος τα βλάχικα τραγούδια και είναι ο πιο υπομονετικός, γλυκός και καλοσυνάτος! Δεν θα του άρεσε μάλλον που τα λέω όλα αυτά αντίθετα από τη γιαγιά μου… Αχ η γιαγιά μου! Τη μέρα που τορπίλιζαν την “Έλλη” γεννιόταν μια Φωτεινή όνομα και πράγμα! Ό,τι και να σου πω για αυτήν θα την αδικεί! Είναι η καλύτερή μου φίλη και η πίστη της, η τρέλα της, η αγάπη της και η λαχτάρα της για ζωή είναι η έμπνευσή μου!  Όχι ότι η άλλη γιαγιά μου πάει πίσω: είναι μερακλού, αστεία, περήφανη και στα μάτια μου ατρόμητη. Φυσικά δεν είναι πάντα εύκολη η σχέση μας: θα μαλώσουμε, θα πεισμώσουμε, θα κουραστούμε.

 Κι αν αναρωτιέσαι γιατί στα αναφέρω όλα αυτά είναι για να σε πείσω να δεις τι ανθρώπους έχεις ίσως κι εσύ δίπλα σου. Σκέψου πόσο καλά ξέρεις τη γιαγιά / τον παππού / τη μαμά σου; Πόσες φορές έχεις πραγματικά μιλήσει μαζί τους; Όχι για το αν έφαγες σήμερα ή αν διάβασες. Πόσες φορές τους ρώτησες κάτι για αυτούς, για τη ζωή τους, τα συναισθήματά τους; Τους φόβους τους;

Δεν μαλώνω κανέναν, ούτε το παίζω η “καλή εγγονή”. Δεν ξέρω πολλά, παρά μόνο πως η συναναστροφή με τις μεγαλύτερες ηλικίες, ή μάλλον καλύτερα η παρέα, με βοηθάει συνεχώς να είμαι η καλύτερη πλευρά του εαυτού μου.

Κι αναρωτιέμαι αν όλοι μας ξεχνάμε εύκολα. Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι μόνο οι παππούδες μας, αλλά ολοκληρωμένες προσωπικότητες με εμπειρίες και ιστορίες που σε καλούν να τους ανακαλύψεις. Κι αν μας έλεγαν να  σκεφτούμε τον εαυτό μας 80 χρονών πώς θα θέλαμε να μας βλέπουν οι άλλοι; Σαν μια επίσκεψη του Σαββατοκύριακου; Πόσο μάλλον όταν αυτοί οι άλλοι είναι τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας…

Ο χρόνος περνάει και πρέπει να είμαστε ευγνώμονες για όσο έχουμε.

Ίσως ακούγεται βαρετό και χάσιμο χρόνου, όμως πίστεψέ με: οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας θα σε εκπλήξουν!

Κι αν σκέφτεσαι “καλά μας τα λες εσύ αλλά η δικιά μου γιαγιά δεν είναι τόσο κουλ” είναι γιατί δεν της έχει δοθεί η ευκαιρία να είναι! Σίγουρα δεν είναι όλοι οι άνθρωποι το ίδιο, όμως αν ανοίξεις τα μάτια και την καρδιά σου, θα ανακαλύψεις μια ολόκληρη νέα “παρέα” ανθρώπων που ως κοινωνία αφήνουμε επιδεκτικά στην άκρη. Αν επιτρέψουμε στον εαυτό μας να “βγει” από το στενό καθορισμένο πρότυπο του εγγονού/της εγγονής που πάει μια στο τόσο στη γιαγιά γιατί πρέπει ή που τρώει γρήγορα και φεύγει, τότε θα βγουν σταδιακά και οι γιαγιάδες μας από τη λογική ότι πλέον είναι και συμπεριφέρονται ως γιαγιάδες μόνο και όχι ενδιαφέροντα άτομα με απόψεις και ιδέες. Όχι όλες. Δεν είναι πάντα εύκολο ή εφικτό, αλλά αν εμείς κάνουμε ένα βήμα σίγουρα θα βγούμε κερδισμένοι ακόμα κι αν η άλλη πλευρά δεν ανταποκριθεί.

Για όλες τις φίλες μου άνω των 70 θα προσπαθήσω να σας πείσω πως μαζί μπορούμε να βρούμε τρόπους να πλησιάσουμε μια διαφορετική γενιά με νέους ρόλους και να ανταλλάξουμε μαζί τους ιστορίες, εμπειρίες και όνειρα! Έτσι κι αλλιώς τα όνειρα, η καλοσύνη και το χαμόγελο δεν έχουν ηλικία!