Stay Connected

Η φωτεινή ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Είμαστε η Φωτεινή και η Φωτεινή.

Στο Love, F δημοσιεύουμε με αγάπη το καλύτερο “κομμάτι” μας. Συστεγάζουμε τις αρχές, τις απόψεις, τις επιθυμίες και τις στιγμές μας. Είναι το κέφι μας, όσα μας απασχολούν και όσα προσπαθούμε.

Κάθε μέρα, μαθαίνουμε – σκεφτόμαστε – συζητάμε – σχεδιάζουμε και κάνουμε διάφορα και διαφορετικά πράγματα η καθεμία. Παρά τη διαφορά ηλικίας μας, συμφωνούμε σε πολλά. Χάρη σε αυτή, διαφωνούμε και σε πολλά, ή καλύτερα, τα βλέπουμε αλλιώς. Θα χαρούμε να τα συζητάμε και μαζί σας, για να γίνονται ακόμη πιο φωτεινά. Χωρίς να φοβόμαστε και να αποφεύγουμε τα σκοτεινά κομμάτια που τα συνοδεύουν ή τα δημιουργούν. 

Κάνουμε ακόμη όνειρα και επαγγελματικά σχέδια που ελπίζουμε να σας αρέσουν και δεσμευόμαστε στους εαυτούς μας να τα ακολουθήσουμε.

Δεν τη γνώρισα ως Φωτεινή Τ., ούτε θυμάμαι το πότε. Πολύ αργότερα έμαθα ότι την λένε στην πραγματικότητα Φωτεινή (έτσι αρχίζει το μυστήριο). Δεν ήμουν σίγουρη τι δουλειά έκανε αλλά ήταν σίγουρα κάτι πολύ ενδιαφέρον και φίνο.

Την θυμάμαι να έρχεται στο σπίτι, μόνη της ακόμα τότε, με ένα αυτοκίνητο με ανοιχτή οροφή, πράγμα που μου φαινόταν εξαιρετικά στυλάτο και ποθητό. Δούλευε με τον μπαμπά μου, γελούσε με τη  μαμά μου, έμενε, έφευγε,  έτρεχε  και αυτή μαζί με όλους.


Μετά το αυτοκίνητο άλλαξε και γίνανε τρεις.  Θυμάμαι τον μπαμπά μου να της λέει πως ο γιος της θα πάει φαντάρος μια μέρα και γελούσε με τρόμο (ευτυχώς έχουμε καιρό μέχρι τότε).

Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι η άνεση με την οποία ερχόταν στο σπίτι μας.  Δεδομένου ότι το σπίτι μας απέχει μιάμιση ώρα από τη Θεσσαλονίκη, πολλοί  λένε ότι θα έρθουν με την πρώτη ευκαιρία αλλά δεν το κάνουν, ακόμα και εάν ξέρουμε πως θα το ήθελαν. Όμως η Φωτεινή πάντα έπαιρνε τηλέφωνο και έλεγε “ερχόμαστε” και γέμιζε  το σπίτι κατευθείαν γέλια, φαγητά και βαθυστόχαστες συζητήσεις (δεν γλιτώνεις από αυτές σπίτι μας).

Η σκέψη της είναι πάντα φρέσκια και η ίδια έτοιμη να ρισκάρει και να κάνει την τρέλα της- πάντα  με λογική: την δική της λογική.


Έχει ένα υπέροχο και πανέξυπνο παιδί – πάρα την τρελή αδυναμία το λέω με κάθε αντικειμενικότητα.  Είναι πρώτα μαμά αλλά ποτέ μόνο μαμά. Τίποτα – και το εννοώ- δεν θα άλλαζε για τον Μ. της και το παιδί της. Και δεν είναι αυτονόητο αυτό. 

Έπρεπε να πίνει τον πρωινό εσπρέσο της κάπου στην πλατεία του Μιλάνου χαζεύοντας τους περαστικούς και μετά να κάνει βόλτες για να αγοράσει παπούτσια. Τα καλύτερα, όχι τα ακριβότερα.

Της αξίζει σίγουρα περισσότερος χρόνος (και βότκα) με τις φίλες της. 

Μπορεί να μην τη βρίσκεις πάντα εύκολα στο τηλέφωνο, αλλά όταν θα σου αφιερώσει τον χρόνο της θα το κάνει ολοκληρωτικά. Η Φωτεινή ξέρει να ακούει: τα νέα σου, τα προβλήματα, τις τρέλες σου, όσο σημαντικά ή ασήμαντα είναι.

Έχει και ένα άλλο μαγικό (εκτός από τις κρέπες που θα μιλήσουμε αλλού για αυτό): Αξιολογεί χωρίς να κρίνει. Και έτσι σου βγάζει τον καλύτερο εαυτό σου . Ξέρει να θέτει όρια και να τα σέβεται πρώτα η ίδια.

Είναι ο πιο δοτικός άνθρωπος που ξέρω – είναι ικανή να σου δώσει τα πάντα αν ψυλλιαστεί ότι έχεις ανάγκη. Είναι τρομακτικό το πόσο εμπιστοσύνη δείχνει σε ανθρώπους που πραγματικά νιώθει δικούς της.  Σου δείχνει με το χαμόγελό της πόση ευθύνη έχεις απέναντι στην απόλυτη και ειλικρινή εμπιστοσύνη της.

Έχει εκ φύσεως γοητεία και κάποιο μυστήριο  και πάντα μαθαίνω κάτι καινούργιο για αυτήν που με εκπλήσσει! 

Έχει τάξη στην –από επιλογή- αταξία της και αταξία στην τάξη των πολλών. Δεν εντυπωσιάζεται από εφέ, κοιτάει την ουσία – σ’ ό, τι η ίδια επιλέγει να δίνει ουσία. Είναι ξεκάθαρη στο τι της αρέσει και τι όχι.

Έχει έναν τρόπο σκέψης αντισυμβατικό και ανατρεπτικό, που τον εφαρμόζει. Ζει με στυλ, άποψη, αγάπη, αλήθεια και αυτά θα ανακαλύψετε και εσείς στα άρθρα της.

Τη Φωτεινή Γ. τη γνώρισα όταν ήταν 12 χρονών και γεμάτη γκλίτερ. Από τότε αυτό το κορίτσι… Αλλά και τώρα. Θα δείτε φωτογραφίες της, να κυκλοφορεί με κορώνες και τουαλέτες μέσα και έξω από το σπίτι και θα νομίζετε ότι τα κάνει για τη φωτογράφηση. Πόσο έξω θα έχετε πέσει…

Αργότερα, όταν ήταν 16, θυμάμαι τα λόγια μιας συνεργάτιδας, όταν την γνώρισε. “Τι ωραίο κορίτσι η Φωτεινή!”, μου είχε πει αυθόρμητα και ειλικρινά. “Όχι απλώς όμορφη, ωραία. Τόσο ωραία!”. (Φωτεινή, συγνώμη, τότε δεν το είχα προσέξει. Μάλλον τότε ήσουν κυρίως για μένα η κόρη της αγαπημένης μου Μίνας).


Για κάποιο διάστημα μάθαινα τα νέα της από τους γονείς της. Από τον μπαμπά της κυρίως, μιλώντας στο τηλέφωνο για θέματα της Μαθητιάδας (μεγάλο κεφάλαιο, όχι της παρούσης). Λίγες εβδομάδες πριν συναντηθώ ξανά με την ίδια, για να συζητήσουμε τη πιθανότητα συνεργασίας μας, ο Γιώργος (μπαμπάς της) μου είχε απαντήσει στην ερώτηση “τι κάνει η Φωτεινή” λέγοντας: “Η Φωτεινή… και τι δεν κάνει… λίγο ακόμη και δεν θα την πιάνουμε. Κανένας μας”. 


Μια φορά, πριν από μερικούς μήνες, μου ζήτησε να γράψω μια συστατική επιστολή για να συνοδεύσει μια αίτησή της για δουλειά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Προσπάθησα πολύ για να βρω έναν αποδεκτό για τέτοιου είδους επιστολή τρόπο, να περιγράψω το συνδυασμό μιας ολοκληρωμένης και γοητευτικής προσωπικότητας, που η σπάνια για την ηλικία της σφαιρική αντίληψη και ωριμότητα τροφοδοτούν την καθημερινότητά της με λόγο απλό και ευγενικό και με ιδέες που γίνονται πράξη χωρίς πολύ μουχαμπέτι, που λέει και η ίδια. Το έγραψα κάπως, αν και θα προτιμούσα να γράψω αυτά:


Η Φωτεινή βρίσκει ένα σακάκι του θείου της και το φοράει σούπερ στιλάτο υπερμεγέθες μπλέιζερ. Συνδυασμένο με φούστα της γιαγιάς της, ενίοτε.

Η Φωτεινή δουλεύει σε 4 δουλειές και κάνει θεματικό πάρτι – έκπληξη στη φίλη της που έχει γενέθλια. Όταν είσαι φίλη της Φωτεινής, η έκπληξη δεν είναι το πάρτι αλλά το θέμα.

Η Φωτεινή το παιδεύει το πράγμα. Όχι για να παιδευτεί, αλλά για να το κάνει όπως της αρέσει. Για να το βάλει απέναντι και να το αφιερώσει στον εαυτό της ή για να το μοιραστεί με χαρά. Όπου πράγμα, βάλτε μάθημα στο Πανεπιστήμιο, κείμενο για το blog, σχέδιο για εκδρομή με τον Θωμά, ελαφρώς ζαχαρωμένα γυαλάκια (βούτημα μούρλια), συσκευασία για τα δώρα των παππούδων, οργάνωση για τη γιορτή του Κωνσταντίνου, βραδιά σινεμά στο σπίτι στο χωριό, βίντεο – έκπληξη για τη ξαδέρφη στην Αμερική. Και άλλα πολλά, συνήθως σε συνθήκες που την παιδεύουν ανελέητα. Αλλά ούτε που το καταλαβαίνεις.

Η Φωτεινή σκέφτεται πριν μιλήσει. Σε σκέφτεται πριν σου μιλήσει. Βουτάει τη γλώσσα της στο μυαλό της και στην καρδιά της, ισορροπώντας με άνεση.

Η Φωτεινή αγαπάει και σέβεται. Αυτό που δίνει κι αυτό που παίρνει. Και τους εμπλεκόμενους. Απόλυτα και φυσικά. 

Πιστεύω ότι η Φωτεινή γεννήθηκε και μεγάλωσε με αγάπη. Αυτή την αγάπη που βάζει μπρος τη ζωή. Τέτοια και τόση, που δεν μπορεί να δεχτεί κάτι λιγότερο. Από την παρέα και τη συνεργασία μας, απολαμβάνω με ανακούφιση αυτή τη διαπίστωση, ελπίζοντας να πέφτει συχνά πάνω μας το γκλίτερ της.

×